ابن خالد نگفتم ، فرمود : احسنت ، مگر قول شاعر را نشنيده‌اى كه گويد : فلا يعدون سرى و سرك ثالثا * الا كل سر جاوز اثنين شائع راز من و تو بسومين كسى نرسد * هر راز كه از دو بگذرد فاش شود 10 - محمد بن ابى نصر گويد : از امام رضا عليه السّلام مسأله‌اى پرسيدم ، حضرت خوددارى كرد و جواب نفرمود : سپس فرمود : اگر هر چه را ميخواهيد ، بشما بگوئيم و عطا كنيم ، موجب شر شما باشد و گردن صاحب الامر را بگيرند ، امام باقر عليه السّلام فرموده است : امر ولايت ( حكومت و خلافت خدائى ) را خدا بجبرئيل بر از سپرد ، و جبرئيل بمحمد صلى اللَّه عليه و آله براز سپرد و محمد صلى اللَّه عليه و آله بعلى عليه السّلام و على بهر كه خدا خواست ، سپس شما آن را فاش ميسازيد ، كيست آنكه سخنى را كه شنيده نگهدارد ؟ امام باقر عليه السّلام فرمود : در حكمت آل داود است كه : مسلمان را سزاوار است كه مالك خود باشد و به كار خود رو آورد و مردم زمانش را بشناسد ، از خدا پروا كنيد و حديث ما را فاش مسازيد ، اگر خدا از دوستان خود دفاع نميكرد و انتقام آنها را از دشمنانش نميگرفت ( شما با فاش ساختن اسرار و ترك تقيه مذهب تشيع را نابود ساخته بوديد ) . مگر نديدى خدا با آل برمك چه كرد ؟ و چگونه انتقام موسى بن جعفر عليه السّلام را گرفت ، و طايفه بنى اشعث را هم خطر بزرگى تهديد ميكرد ولى خدا بواسطه دوستى آنها نسبت به امام كاظم عليه السّلام خطر را از آنها برداشت ، شما در عراقيد و رفتار اين فرعونيان ( بنى عباس و عمالشان ) را مىبينيد كه خدا چه مهلتى به آنها داده ( پس خدا گاهى از ظالم انتقام ميگيرد و گاهى براى اتمام حجت مهلتش ميدهد ،